16 χρόνια μετά, το Βιβλιοκαφέ κλείνει…

ΧΑΙΡΕΤΩ το Blog, ΔΕΝ ΧΑΙΡΕΤΩ το βιβλίο

 

ΚΥΚΛΟΙ ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. 21 Ιουνίου 2006 άνοιξε το Βιβλιοκαφέ από τον Πατριάρχη Φώτιο και την Κάτια. Η Κάτια γρήγορα αποχώρησε, ο Πατριάρχης συνέχισε στην αρχή μόνος, έπειτα με μια μικρή ομάδα οργάνωσε μια μικρολέσχη ανάγνωσης, όπου διαβάζαμε, συζητούσαμε και γράφαμε τα posts μας. Κάποια στιγμή ο Φώτιος βγήκε στη …σύνταξη, ανέλαβα εγώ η Πάπισσα Ιωάννα, συνέχισα από εκεί που το άφησε.

16 ΧΡΟΝΙΑ. Πώς το λένε; Δεκαέξι συναπτά έτη. Το βιβλίο που μας κρατούσε όρθιους, που μας ζωντάνευε, που μας έδινε κίνητρο. Στην αρχή ξοδεύαμε πολλά λεφτά, κάποια στιγμή μάς έστελναν εκδότες και συγγραφείς τα βιβλία τους, πέρασε η μόδα, ξαναρχίσαμε να καταβάλλουμε τον οβολό μας στο βιβλιοπωλείο. Ποτέ δεν το θεωρούσαμε σπατάλη. Το βιβλίο έρχεται στο σπίτι μας, μπαίνει στην καρδιά μας, αξίζει και με το παραπάνω.

 

Είναι το χαρτί στο οποίο επενδύουμε τη ζωή μας.

ΚΥΚΛΟΙ ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. Σήμερα που γιορτάζουμε τα δεκαέξι χρόνια (την ίδια μέρα με την άοκνη anagnostria από την Κύπρο) αποφασίσαμε να ολοκληρώσουμε τη δημόσια παρουσία μας.

 

584 βιβλία ελληνικής πεζογραφίας

538 έργα ξενόγλωσσης πεζογραφίας

58 κλασικά ελληνικά κείμενα

Πολλά άλλα posts με σχόλια, με σκέψεις για τη λογοτεχνία, για το blogging, για τη ζωή μέσα στις σελίδες

 

ΔΕΝ ΓΡΑΦΑΜΕ για να αναδειχθούμε. Άλλωστε, παρά τις επίμονες προσπάθειες πολλών να μας ανακαλύψουνε και να μας ταυτίσουνε με γνωστούς κριτικούς ή συγγραφείς, εμείς δεν θέλαμε τη δημοσιότητα. Γράφαμε για ό,τι σχεδόν διαβάζαμε για να αποκρυσταλλώσουμε ό,τι δεχτήκαμε μέσα μας. Κι ο καλύτερος τρόπος είναι να το βγάλουμε στην οθόνη, ώστε να το παγιώσουμε πρώτα για μας. Κι έπειτα να συζητήσουμε, να ακούσουμε άλλους, να στήσουμε μια γέφυρα.

 

Εδώ στο καφενεδάκι μας φτερούγιζαν σελίδες και σκέψεις, λέξεις και απόψεις.

 

 

Πατριάρχης Φώτιος

Κάτια

Bookworm

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Σήμερα, ανήμερα της γιορτής μου, ανοίγω ξανά το ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ και εύχομαι σε όλους 2022 ευχές. Με λιγότερα κρούσματα, με λιγότερους διασωληνωμένους, με λιγότερους θανάτους.

Και μαζί με υγεία, εύχομαι 2022 βιβλία, καλά βιβλία που να βοηθούν στην αντίσταση σε ό,τι μας περιτριγυρίζει. Να είναι το νέο έτος γεμάτο απολαυστικές ώρες διαβάσματος.

Επέλεξα να ξεκινήσω τη νέα χρονιά με μια σειρά κλασικών αναγνωσμάτων, που έχουν καταξιωθεί και έρχονται ως σε μένα. Μεγάλα ονόματα, διεθνώς καταξιωμένα, ονόματα ορόσημα στο διεθνές σκηνικό, βραβευμένα βιβλία, έργα που έχουν αφήσει το στίγμα τους. Διάβασα πολλά απ’ αυτά μέσα στις διακοπές, άλλα μέσα στο φθινόπωρο που πέρασε. Και τώρα που θα ανοίξουν τα νηπιαγωγεία, έχω φορτώσει τη σκέψη μου με κολοσσιαία κείμενα, με μια περιουσία που θα με συντροφεύουν από τώρα και στο εξής.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικά απ’ όσα θα ακολουθήσουν:

Gustave Flaubert, “Αισθηματική αγωγή”

Jean Genet, “Το ημερολόγιο ενός κλέφτη”

Γουίλιαμ Γκόλντινγκ, “Ο άρχοντας των μυγών”

Alberto Moravia, “Η προσήλωση”

Τζ. Ντ. Σάλιντζερ, “Ο φύλακας στη σίκαλη”

John Steinbeck, “Άνθρωποι και ποντίκια”

Καλές αναγνώσεις και το 2022,

με βιβλία απολαυστικά, αισθαντικά, δυνατά σε προβληματισμούς!

Πάπισσα Ιωάννα

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Σήμερα κλείνουν τα νηπιαγωγεία. Αφήνω τα παιδάκια μου με χαμόγελο και προσβλέπω στις δεκαπέντε μέρες που θα μεσολαβήσουν να ζήσω ήρεμα, γιορτινά, πνευματικά.

Δεν ξέρω αν θα ξανανοίξουμε ή αν θα βρεθούμε πάλι σε μια ασφυκτική καραντίνα. Γι’ αυτό προνόησα, ανάμεσα σε άλλα, να σχεδιάσω τα διαβάσματά μου και το απόγευμα θα κάνω την παραδοσιακή βιβλιοπωλειότσαρκα, ώστε να εφοδιαστώ με προμήθειες, όχι μόνο για τις γιορτές αλλά και για το νέο έτος, που μπορεί πάλι να μας βρει στο σπίτι να χουζουρεύουμε σαν γάτες, αλλά και να αναζητάμε διεξόδους απ’ τη φυλακή μας.

Φέτος θέλω να διαβάσω κλασική λογοτεχνία. Οι αγορές μου θα επικεντρωθούν σε ορισμένα έργα της παγκόσμιας πεζογραφίας, που έχουν αναδειχθεί σε διαχρονικές αξίες και, μαζί με ορισμένα που ήδη έχω διαβάσει, θα αποτελέσουν στο ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ μια μακριά σειρά μεγάλων έργων. Π.χ.

- Φραντς Κάφκα, “Η δίκη”

- Gabriel García Márquez, “Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων”

- Ray Bradbury, “Ο εικονογραφημένος άνθρωπος”

- Herman Melville, “Ο μεγάλος απατεώνας”

- Georges Simenon, “Γράμμα στον δικαστή μου”

- Raymond Chandler, “Ο μεγάλος ύπνος”

Σήμερα κλείνει και το Βιβλιοκαφέ για το διάστημα των γιορτών.

Εύχομαι σε όλους λαμπρά Χριστούγεννα

και το 2022 να μην μας προδώσει!

Πάπισσα Ιωάννα

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Κάθε χρόνο το Βιβλιοκαφέ κλείνει για διακοπές. Ο μάγειρας φεύγει για το νησί του, ο μπαρίστα πάει στο χωριό του, τα γκαρσόνια στα εξοχικά τους.

Κι εγώ αναχωρώ για την Ήπειρο. Βουνό, δάσος, δροσιά… Χωριό και ξεκούραση, αλλά και βόλτα στην πόλη για

Μια κούτα βιβλία, μια κούτα τσιγάρα και όλη τη διάθεση να ξελαμπικάρω.

Εύχομαι σε όλους να ξανανιώσουν, γιατί τα δύσκολα μπορεί να είναι μπροστά μας ή μπορεί να είναι και μέσα μας.

Με το καλό τον Σεπτέμβρη.

Πάπισσα Ιωάννα

ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ 14 ετών ή Ποιος ασχολείται πλέον με τα ιστολόγια;

Μαθαίνω ότι στις Πανελλαδικές ζήτησαν από τα παιδιά να γράψουν ιστολόγιο. Κι απορώ. Ποιος νέος σήμερα έχει blog; Ποιος έστω διαβάζει blogs, στην εποχή των κοινωνικών δικτύων, του Instagram, του Pinterest, του Messenger; Ποιος κάτω των τριάντα, όπως είμαι εγώ, ξέρει τους δεινόσαυρους του internet και ξεφυλλίζει έστω ένα οποιοδήποτε blog, όχι μόνο για βιβλία όπως το Βιβλιοκαφέ, αλλά και για άλλα θέματα;

Το Βιβλιοκαφέ, παρεμπιπτόντως, κλείνει σήμερα 14 χρόνια ζωής. Δεινόσαυρος που εξακολουθεί να βρίσκει τροφή στα βιβλία, που συνεχίζει να σέρνει το αργό βάδισμά του στον βιβλιοχώρο, μακριά από δημόσιες σχέσεις και διαφημιστικές πρακτικές. Πέρασε το zenith του, όταν όλοι μας διάβαζαν, ζει το nadir του χωρίς παράπονο, γιατί πάντα πιστεύαμε και πιστεύουμε ακόμα ότι γράφουμε τις παρουσιάσεις μας για να μείνουν για μας σε ένα ανοικτό ημερολόγιο κι όχι για να γίνουμε πιο δημοφιλείς μέσω αυτών.

 Συνεχίζουμε από πείσμα, προχωράμε από αγάπη.

Πάπισσα Ιωάννα

 

ΥΓ. Τα χρόνια μας πολλά στην συν-αναγνώστρια Anagnostria που έχει κι αυτή σήμερα γενέθλια.

Ημερολόγιο Καραντίνας: Καλό Πάσχα

Βλέπω οι περισσότεροι να ονομάζουν “Ημερολόγιο καραντίνας” τις σκέψεις που δημοσιεύουν όσο μένουν σπίτι. Κι εμείς οι bloggers, που κατεξοχήν διατηρούμε ένα συνεχές δημόσιο διαδικτυακό ημερολόγιο, δεν μπήκαμε σ’ αυτή τη λογική. Έως τώρα.

Τώρα όμως, έναν περίπου έναν μήνα αφότου έκλεισαν τα νηπιαγωγεία, μαζί με όλα τα σχολεία της χώρας, και βρέθηκα έγκλειστη, πολιορκημένη όσο και ελεύθερη, μακριά απ’ τα παιδάκια μου, αλλά μέσα στα βιβλία, είπα να καταθέσω κάποιες σκόρπιες σκέψεις, πριν κλείσουμε το Βιβλιοκαφέ εν όψει Πάσχα. Κάθε χρόνο το κλείνουμε τέτοια εποχή, θα τηρήσουμε το έθιμο και φέτος, αυτό το έθιμο γιατί για τ’ άλλα…

Μιλάγαμε μέσω τηλεδιάσκεψης με το υπόλοιπο …επιτελείο. Διαβάζαμε ο καθένας μόνος του και συζητούσαμε διαμορφώνοντας κοινές ή όχι εντυπώσεις. Τα βιβλία έγιναν ακόμα περισσότερο συντροφιά στο σπιτικό κελί μας. Αγαπάμε το κελί μας, διαβάζουμε πολύ, αθλούμαστε όσο μπορούμε. Η ταράτσα έγινε το παρατηρητήριό μου, το γυμναστήριο, το αναγνωστήριο όσο η καλοκαιρία το επέτρεπε. Τις άλλες μουντές και κρύες μέρες, ο καναπές, το γραφείο, το χαλί…

Έτυχε να έχω πάρει προμήθειες σε βιβλία αρχές Μαρτίου. Κι από τότε κάθισα και σκέφτηκα ποια άλλα θα ήθελα να διαβάσω και τα παράγγειλα. Σχετικά εύκολα. Αν κι έκανε το κούριερ να έρθει μέρες κι είπα ότι θα ξεμείνω και θ’ αρχίσω να διαβάζω κάτι παμπάλαια κλασικά, χιλιοφθαρμένα, κειμήλια του μπαμπά. Ευτυχώς τη γλίτωσα.

Έτσι μέσα σ’ αυτές τις μέρες διάβασα ή θα διαβάσω πολλά έργα, καταξιωμένα ή καινοφανή. Από Foer και McEwan μέχρι Schulz και Altan. Κι από Σωτάκη μέχρι Κουναλάκη, από Μπογιάνου έως Μπουραζοπούλου. Και λίγο παραπάνω ποίηση:

Βέης, Αγγελάκη-Ρούκ και Πανδής

Μικρές πινελιές ελευθερίας. Ρουφώ κάθε σελίδα σαν να είμαι φυλακισμένη και περιμένω ότι μέσω αυτών θα ξαναδώ τον έξω κόσμο. Εντάξει, υπερβολή. Αλλά κάθε καραντίνα, κάθε κλεισούρα, κάθε τοίχος υποβάλλει το έξω. Και το βιβλίο είναι ένα έξοχο πνευματικό έξω.

Καλό Πάσχα.

Κι ας είναι η λευτεριά κοντινή και ξάστερη.

Πάπισσα Ιωάννα

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Το νηπιαγωγείο έκλεισε με μια μεγαλειώδη γιορτή, τα μικρά διαολάκια ντύθηκαν αγγελάκια κι οι μεγάλοι φόρεσαν στολές Αγιοβασίλη, το γέλιο και το τραγούδι σκόρπισαν τα σύννεφα και το κρύο.

Με μια τσάντα βιβλία, με μια όρεξη για ύπνο και όνειρα, 

με μια οικογένεια να περιμένει γλυκά και αγκαλιές, βυθιζόμαστε στις γιορτές που έρχονται,

κλείνουμε το Βιβλιοκαφέ για μερικές μέρες, ευχόμαστε 

Χρόνια πολλά και Εις το Επανιδείν.

Πάπισσα Ιωάννα

ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ: έφηβος ετών 13

Γεννήθηκε: 21 Ιουνίου 2006

Όνομα Πατέρα: Πατριάρχης Φώτιος

Όνομα Μητέρας: Κάτια

Θετή μητέρα: Πάπισσα Ιωάννα

Mail: sjuzet@hotmail.com

Αναρτήσεις: 1352

Ειδικότητα: ελληνική και ξένη πεζογραφία

Το να διαβάζει κανείς είναι χαρά από μόνο του. Είναι μια γλυκιά ραστώνη που σε παρασέρνει έξω από την καθημερινότητα. Το να αθροίζεις αναγνώσεις δεν είναι ρεκόρ. Είναι ένα κίνητρο οι αναγνώσεις να γίνουν περισσότερες. Είναι κίνητρο να βρεθούν τα καλύτερα βιβλία –η αλήθεια είναι της πρόσφατης παραγωγής κι όχι τόσο της παλιότερης σοδειάς.

Είμαστε περήφανοι για όσα διαβάσαμε και όσα προτείναμε σ’ αυτό το καφέ. Τραπεζάκια, τζάκι τον χειμώνα, πεζούλια το καλοκαίρι, ζεστά ροφήματα, δροσερά cocktails, ελληνικά βιβλία, ξένα μυθιστορήματα, συλλογές διηγημάτων, νουβέλες, ποίηση, αφιερώματα κ.ά.

Τον τελευταίο χρόνο ομαδοποιήσαμε βιβλία με κοινό θέμα, κοινή καταγωγή ή κάτι άλλο που τα συνδέει. Έτσι φτιάξαμε μικρά αφιερώματα, που θέτουν στο τραπέζι “δίκτυα βιβλίων”. Π.χ.:

-Ισπανόφωνη λογοτεχνία: τα παιδιά του Cervantes

-Καλοκαιρινές αναγνώσεις αστυνομικών μυθιστορημάτων

-Η λογοτεχνία της ευρωπαϊκής αντίστασης απέναντι στον Ναζισμό

-Γαλλόφωνη λογοτεχνία

-Αμερικάνικη πεζογραφία

-Λογοτεχνία και πολιτική

Ευχόμαστε στη φίλη Anagnostria (anagnostria.blogspot.com) να συνεχίσει να διαβάζει δυναμικά,

σε όλους όσοι επισκέπτονται το Βιβλιοκαφέ να βρίσκουν αυτό που θέλουν

και σε όλους τους αναγνώστες να βρίσκουν πηγές έμπνευσης, κριτικής, συζήτησης…

Μπήκαμε στην εφηβεία και ελπίζουμε ότι σιγά σιγά ...θα ωριμάσουμε.

Πάπισσα Ιωάννα

ΠΑΣΧΑ στο χωριό με ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Μόλις γύρισα απ’ τα βιβλιοπωλεία,

για να πάρω …προμήθειες για το Πάσχα.

Χθες κλείσαμε το νηπιαγωγείο, αποχαιρετήσαμε τα μικρά …διαβολάκια,

κι εγώ ετοιμάζομαι για το χωριό.

Ναι, το χωριό είναι απ’ τη μια ένας συμβατικός τρόπος διακοπών, ελέω πενίας, αλλά απ’ την άλλη είναι ο ιδανικός χώρος

για τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα.

Κι είναι ιδανικός όχι μόνο επειδή τα ήθη και τα έθιμα βιώνονται πιο έντονα,

η άνοιξη –αν έλθει- ζητά φύση και λουλούδια,

ενώ απ’ την άλλη η ηρεμία και η γαλήνη ευνοεί το …ΔΙΑΒΑΣΜΑ.

Τα βιβλία που πήρα σήμερα, με πρώτο ένα επίκαιρο μυθιστόρημα για το Πάσχα:

Νίκος Καζαντζάκης, “Ο τελευταίος πειρασμός” (Καζαντζάκη -2008)

Μίνως Ευσταθιάδης, “Ο δύτης” (Ίκαρος -2018)

Raymond Carver, “Ελέφαντας” (Μεταίχμιο -2019)

Brit Bennett, “Οι μητέρες” (Πόλις -2019)

Καλό Πάσχα

Πάπισσα Ιωάννα

Κιβωτός βιβλίων και αναγνώσεων

Πάντα επιδιώκαμε το Βιβλιοκαφέ να αποτελέσει μια κιβωτό ιδεών και αναγνώσεων, ένα αρχείο βιβλίων που θα άξιζε κανείς να διαβάσει (ή να μην διαβάσει), ένα σύνολο βιβλιαναγνώσεων, που δείχνουν σκέψη και κατανόηση του φαινομένου της λογοτεχνίας.

Και τώρα, βλέπω ότι δυο μέρες τώρα οι αναρτήσεις του Βιβλιοκαφέ διαβάζονται υπέρμετρα, σε εκατοντάδες clicks, γεγονός που δείχνει ότι κάποιος ή κάποιοι βρίσκουν στο blog μας …ό,τι του χρειάζεται!

Πάπισσα Ιωάννα

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ανήμερα

Σήμερα γιορτάζω.

Ως Ιωάννα υποδέχομαι κάθε χρόνια το νέο έτος μια βδομάδα μετά την πρωτοχρονιά.

Με τα διαβασμένα βιβλία των γιορτών σε μια ντάνα δίπλα στην πόρτα να τα δώσω στον επόμενο,

με τα προς ανάγνωση σε μια στοίβα στο γραφείο

και με τα προς αγορά σε μια λίστα πάνω στο μπαρ.

Εύχομαι σε όλους το 2019 να φέρει ισάριθμα καλά βιβλία!

“"Η Πάπισσα Ιωάννα" είναι ένα βιβλίο σταθμός στην ελληνική λογοτεχνία, ένα κλασικό μυθιστόρημα που εξακολουθεί να γοητεύει και να "σκανδαλίζει".

Ο συγγραφέας του Εμμανουήλ Ροΐδης, γνωστός για την υφολογική του δεξιοτεχνία και τη σατιρική του ευθυβολία, εκμεταλλεύεται μια μεσαιωνική ιστορία (για το σκάνδαλο ενός θηλυκού Πάπα που γέννησε στη μέση του δρόμου), με σκοπό να στηλιτεύσει τον σκοταδισμό της εκκλησιαστικής εξουσίας και να παρωδήσει την κοινωνική υποκρισία.

Το απολαυστικό αυτό επίτευγμα, που αφορίστηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, έχει επανεκδοθεί πολλές φορές στο παρελθόν και έχει μεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες.”

Καλή χρονιά

Πάπισσα Ιωάννα

Βιβλία από bloggers

(λογοτεχνικά, δοκιμιακά, διάφορα…)

Η ιδέα ήρθε ξαφνικά. Έπεσα πάνω σ’ ένα απ’ τα παρακάτω βιβλία και σκέφτηκα ότι αξίζει να γίνει ένα mini αφιέρωμα στους bloggers, που όχι μόνο αγαπούν το βιβλίο και γράφουν γι’ αυτό, αλλά έχουν εκδώσει κι οι ίδιοι δικά τους βιβλία, είτε πρόκειται για λογοτεχνικά έργα, είτε για άλλου είδους που τριγυρίζουν την έννοια του βιβλίου, της κριτικής και της ανάγνωσης.

Μια μικρή λίστα βιβλιόφιλων bloggers η οποία είμαι σίγουρη ότι είναι ενδεικτική:

-         Βασίλης Δρόλιας (ficciones.wordpress.com), “Τυχαία είσοδος” (Μυθιστόρημα), Τόπος 2008.

-         Κίκα Ολυμπίου (anagnostria.blogspot.com), “Ταξιδιωτικές περιπλανήσεις”, CaptainBook.gr 2012.

-         Κατερίνα Μαλακατέ (diavazontas.blogspot.com), “Κανείς δεν θέλει να πεθάνει” (Μυθιστόρημα), 2013.

-         Βασίλης Δρόλιας (ficciones.wordpress.com), “Nyos: Η τελετή αθωότητας” (Μυθιστόρημα), Κέδρος 2016.

-         Κατερίνα Μαλακατέ (diavazontas.blogspot.com), “Το σχέδιο” (Μυθιστόρημα), Μελάνι 2016.

-         Κίκα Ολυμπίου (anagnostria.blogspot.com), “70 βιβλία και 9 ταξίδια: Από το blog της "anagnostria"”, Ιδιωτική Έκδοση 2018.

-         Έλλη Δρούλια (voltitses.blogspot.com), “Για την αγάπη των βιβλίων”, Νήσος 2018.

Με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα το βιβλίο τα δύο τελευταία βιβλία, της Κίκας Ολυμπίας και της Έλλης Δρούλια, τα οποία μετατρέπουν τα posts των blogs τους σε έντυπα κείμενα. Κάθε βιβλίο περιέχει μια σειρά από βιβλιοφιλικές αναρτήσεις, από βιβλιοπαρουσιάσεις έως ευρύτερους προβληματισμούς και σκέψεις για τη φιλαναγνωσία και τις βιβλιοθήκες.

Τα blogs σε πείσμα πολλών (συγγραφέων) μπήκαν ήδη στην ιστορία της βιβλιοφιλίας κι έπαιξαν, παίζουν και θα παίζουν σημαντικό ρόλο στο πεδίο της λογοτεχνίας και της ανάγνωσής της.

Τιμή μου που ανήκω σ’ αυτή την ηλεκτρονική συντροφιά παθιασμένων βιβλιόφιλων.

Πάπισσα Ιωάννα

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και ΔΙΑΚΟΠΕΣ

Είμαι σχεδόν έτοιμη ν’ αποχωρήσω. Πήρα την άδειά μου, έφυγα απ’ τη δουλειά, έχω ήδη ετοιμάσει το sac-voyage μου, έχω πάρει τ’ απαραίτητα για δέκα μέρες στο camping, στη σκηνή δίπλα στη θάλασσα, όπου η χαλάρωση ταυτίζεται με τον ορίζοντα κι η απόλαυση με τα βιβλία.

Μπάνιο, ύπνος, άραγμα, αργόσυρτη διάβαση της μέρας, φαγητό, καφέδες, ποτά, συζητήσεις…

Και μέσα σε όλα αυτά φυσικά ένας σάκος (αδιάβροχος) για τα βιβλία που διάλεξα για τη ραστώνη που δεν έχει αύριο:

-          Andrés Barba, “Χέρια μικρά”

-         Χούλιο Κορτάσαρ, “Κουτσό”

-         Raphaël Jerusalmy, “Να σώσουμε τον Μότσαρτ”

-         Olivier Guez, “Η εξαφάνιση του Γιόζεφ Μένγκελε”

-         Max Beerbohm, “Ήνοχ Σόουμς”

-         Πέτρος Μάρκαρης, “Σεμινάρια φονικής γραφής”

-         Ελένη Γιαννάτου, “Κύριος Πηνελόπη”

Ως εκτούτου το Βιβλιοκαφέ κλείνει. Εγώ φεύγω τώρα, ο Πατριάρχης Φώτιος γύρω στις 15 Αυγούστου, η υπόλοιπη παρέα κάπου ανάμεσα, λίγες μέρες εδώ, λίγες μέρες εκεί.

Φυσικά διαβάζουμε, φυσικά θα γυρίσουμε γεμάτοι συγκινήσεις, φυσικά θα ξαναβγάλουμε τα τραπεζάκια μας κάτω απ’ τα δέντρα της αυλής, για να συζητήσουμε όσα βιβλία μάς απασχόλησαν το καλοκαίρι.

Καλές αναγνώσεις και ράθυμη διάθεση

Πάπισσα Ιωάννα

12α ΓΕΝΕΘΛΙΑ

Δώδεκα συναπτά έτη μάς βρίσκουν να διαβάζουμε. Να ψήνουμε καφέδες και να σερβίρουμε ποτά.

Μ’ αγάπη για το βιβλίο και με πάθος γι’ αυτό.

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι άλλο να πω.

Πόσα βιβλία, πόσες συζητήσεις, πόσες σκέψεις!

Νομίζω ότι όποιο βιβλίο δεν το σχολιάσαμε, είναι σαν να μην υπάρχει για μας.

Πολλά έργα πέρασαν και δεν γέννησαν καμία σκέψη.

Αυτά νομίζω ότι είναι τα χλιαρά, τα άνοστα, τα νερόβραστα.

Που είναι πιο ανώφελα κι απ’ τα κακά.

Αυτά που μας εκνεύρισαν, μας έκαναν να απαυδήσουμε, να δυσανασχετήσουμε.

Τουλάχιστον τα κακά, που ’χαν φιλοδοξίες, κέρδισαν τη σκέψη μας και παρήγαν λόγο.

Τα άλλα πέρασαν και δεν ακούμπησαν, χάθηκαν, έφυγαν απ’ το σπίτι,

με κλάμα για τα άχρηστα λεφτά που δώσαμε.

Φυσικά υπήρχαν πολλά καλά, ουσιαστικά, διεγερτικά βιβλία.

Βιβλία που κέρδισαν την εκτίμησή μας, συζητήθηκαν στην κουζίνα του Βιβλιοκαφέ, τα χάρηκα εγώ κι όλη η ομάδα,

άλλοτε με συμφωνίες κι άλλοτε με διαφωνίες.

Φυσικά, πέρασε η μόδα των βιβλιοκαφέ,

τώρα κυριαρχούν άλλα μαγαζιά, άλλα διαδικτυακά στέκια

(ανοίξαμε κι εμείς στο twitter και σας περιμένουμε: https://twitter.com/vivliocafe).

Αλλά η παράδοση των blogs

και μια προσωπική εμμονή, όπως έγραψα, να διασώζουμε τα βιβλία γράφοντας γι’ αυτά

μας κάνει να συνεχίσουμε μια μοναχική ενίοτε δουλειά,

μια πίστη στην αξία της κριτικής ματιάς.

 

Created by Tirachard - Freepik.com

Ευχές και στην Anagnostria (anagnostria.blogspot.com),

που συνεχίζει κι αυτή δώδεκα χρόνια τώρα να κρατά το δικό της αναγνωστικό ημερολόγιο!

Πάπισσα Ιωάννα