Saturday, June 18, 2022

Marie Ndiaye, “Η εκδίκηση είναι δική μου”

Πίσω από κάθε Μήδεια θα υπάρχει ένας Ιάσονας. Κι είναι η παιδοκτονία μια αποτρόπαιη πράξη, αλλά πόσες άλλες σχέσεις δεν είναι εξίσου βδελυρές, χωρίς να είναι ποινικά κολάσιμες.


Marie Ndiaye

La vengeance m'appartient

2021

“Η εκδίκηση είναι δική μου”

μετ. Α. Κωσταράκου

εκδόσεις Πόλις -2022


Από τη Μήδεια στη “Γλαύκη”, το διήγημα του Σταύρου Τσιτσώνη, μέχρι την υποψία παιδοκτονίας στην “Κάρμεν” της Karin Fossum, πόσος Ευριπίδης κυκλοφορεί ανάμεσά μας;


> Η Mαρί Ντιάι γεννήθηκε στο Pithiviers της Γαλλίας το 1967 από μητέρα γαλλίδα και πατέρα με καταγωγή από τη Σενεγάλη. Μετά το λύκειο, παρακολούθησε μαθήματα γλωσσολογίας στη Σορβόννη και παρέμεινε για ένα χρόνο στη Villa Medicis, στη Ρώμη, με υποτροφία της Γαλλικής Ακαδημίας. Άρχισε να γράφει από την ηλικία των 12-13 ετών και στα 18 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο. Το μυθιστόρημά της "Rosie Carpe" τιμήθηκε με το βραβείο Femina, το 2001, και το μυθιστόρημά της "Trois femmes puissantes" με το βραβείο Goncourt, το 2009. Ζει με την οικογένειά της στην Aquitaine. 


ΤΟ ΔΟΛΩΜΑ πέφτει από την αρχή στις σελίδες του μυθιστορήματος, για να μην πω από το οπισθόφυλλο. Η Marilyne σκοτώνει εν πλήρει συνειδήσει τα τρία της παιδιά κι ο άντρας της Gilles Principaux απευθύνεται στη δικηγόρο Me Suzanne, για να την αναλάβει. Έτσι, μια ιδιαίτερη υπόθεση, ένα συνταρακτικό γεγονός, μια εκκωφαντική δολοφονία μπαίνει ναυαρχίδα και τραβάει τον αναγνώστη απ’ τη μύτη.

ΩΣΤΟΣΟ, η συγγραφέας δεν βιάζεται να δρομολογήσει εξελίξεις. Για μερικές σελίδες στην αρχή παρακολουθεί τη Me Suzanne, που ζει στο Μπορντώ, να αναρωτιέται πού είχε γνωρίσει τον Gilles, όταν ήταν κορίτσι και πόσο καθοριστική ήταν η συνάντησή τους, αν και αυτός δεν θυμάται τίποτα. Συζητήσεις με τη μητέρα της, που δεν πολυβοηθάνε, επίσκεψη στο σπίτι της αλλοδαπής οικιακής της βοηθού, της Σαρόν από τον Μαυρίκιο, σκέψεις που αργοσέρνουν, τόσο όσο, την αφήγηση. Κι έπειτα στρέφεται αναμενόμενα στο ζουμί, με τη δικηγόρο να διαβάζει τον Τύπο για να διευκρινίσει μερικές ενδεικτικές λεπτομέρειες.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ έχουμε μια παιδοκτονία στα πρότυπα του απόλυτου παραδείγματος, της ευριπιδικής Μήδειας. Στο βάθος έχουμε ένα μυστήριο, γιατί μια οικογένεια σχετικά ευτυχής, παρά τις όποιες ενδείξεις, φτάνει σε ένα τέτοιο σημείο. Όμως, πρωταγωνίστρια είναι η Me Suzanne. Όμως, άπειρα περιστατικά από τη ζωή της, όπως η οικιακή βοηθός, ο φίλος της Rudi και κυρίως η σεξουαλική σχέση (ή τι άλλο;) όταν ήταν δέκα με ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι (που δεν καλοθυμάται αν είναι ο Gilles Principaux ή ένας Μαζιρό) μεταφέρουν το βάρος στη δική της προσωπικότητα. Έτσι, η παιδοκτονία μπαίνει στο φόντο, διαρκώς παρούσα, αλλά όχι πρωταγωνίστρια, και στο προσκήνιο αναδύεται το τραύμα της δικηγόρου, η δική της παιδική αφύπνιση-σοκ.

ΟΛΗ αυτή η καλολαδωμένη μηχανή του μυθιστορήματος, με τα πολλά γρανάζια, τοιχογραφεί τη σχέση γονέων παιδιών σε διάφορες φάσεις της. Δεν είναι μόνο η Marilyne που σκότωσε τα παιδιά της, δεν είναι μόνο η Me Suzanne που έχει προβλήματα με τη νοοτροπία των γονιών της, δεν είναι μόνο η κόρη του Rudi η Lila, που ξετρελαίνεται με τη Σαρόν, είναι όλο το πλέγμα της ψυχολογίας των μεν και των δε πάνω σε μια πλοκή που φαινομενικά θέλει να εξηγήσει την παιδοκτονία, αλλά στην ουσία αυτό είναι μόνο το δόλωμα.

ΤΕΛΙΚΑ, πίσω από κάθε Μήδεια θα υπάρχει ένας Ιάσονας.

Πάπισσα Ιωάννα

 

No comments: