Friday, January 02, 2015

Ελεγείο

Στη φωτιά του ματιού σου θα χαμογέλασε κάποτε ο Θεός.
Θα ’κλεισε την καρδιά της η άνοιξη σα μιας αρχαίας ακρογιαλιάς μαργαριτάρι.
Τώρα καθώς κοιμάσαι λαμπερός
Στους παγωμένους κάμπους που οι αγράμπελες
Γίναν βαλσαμωμένα φτερά μαρμάρινα περιστέρια
Βουβά παιδιά της απαντοχής-
Ήθελα να ’ρθεις μια βραδιά σα βουρκωμένο σύννεφο
Άχνη της πέτρας πάχνη της ελιάς
Γιατί στο αγνό σου μέτωπο
Κάποτε θα ’βλεπα κι εγώ
Το χιόνι των προβάτων και των κρίνων
Μα πέρασες απ’ τη ζωή σαν ένα δάκρυ της θάλασσας
Σα λαμπηδόνα καλοκαιριού και στερνοβρόχι του Μάη
Κι ας ήσουν μια φορά κι εσύ ένα γεράνιο κύμα της
Ένα πικρό βότσαλό της
Ένα μικρό χελιδόνι της σ’ ένα πανέρημο δάσος
Χωρίς καμπάνα τη χαραυγή χωρίς λυχνάρι το απόβραδο
Με τη ζεστή σου καρδιά γυρισμένη στα ξένα
Στα χαλασμένα δόντια της άλλης ακρογιαλιάς
Στα γκρεμισμένα νησιά της αγριοκερασιάς και της φώκιας.

(Νίκος Γκάτσος, πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Φιλολογικά Χρονικά”, τεύχος 38-40, Φεβρουάριος- Μάρτιος 1946) 

[Πρόταση από τον Δημήτρη Χατζηκωνσταντίνου]
 

 

Κάθε μέρα δημοσιεύουμε ένα ποίημα που το στέλνετε εσείς: sjuzet@hotmail.com.
Όχι δικό-σας. Στείλτε το ποίημα με όνομα ποιητή, ποιητική συλλογή και χρόνο δημοσίευσης.
Βρείτε το ποίημα που ταιριάζει στη διάθεσή-σας ή στους προβληματισμούς-σας
και μοιραστείτε-το μαζί-μας. 

Πατριάρχης Φώτιος

5 comments:

librarian said...

Εξαιρετικό! Καλή χρονιά με πολλά και καλά βιβλία!

Νώντας Τσίγκας said...

Θαυμάσιο!
Μπραβο στον που το βρήκε και μας τόδωσε.
Ο Γκάτσος ΜΕΓΙΣΤΟΣ μ' αυτήν την πλούσια σπορά από πολύτιμες πέτρες μέσα στο ελληνικό τραγουδι. Πρίγκηπας που διάβηκε με τέτοια διακριτικότητα...

Πατριάρχης Φώτιος said...

Librarian,
ευτυχές το 2015.
Και με καλά βιβλία βεβαίως, βεβαίως...
Π.Φ.

Πατριάρχης Φώτιος said...

Νώντα,
μπράβο στον Δημήτρη!

Να είσαι καλά.
Π.Φ.

Νώντας Τσίγκας said...

Φυσικά μπράβο στον Δημήτρη!