Tuesday, April 21, 2009

Αληθώς ανέστη

Ανάσταση

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου,
που μαύροι τη μαράνανε χειμώνες,
μιας άνοιξης αυγή γλυκοχαράζει
κι ανθίζουν μενεξέδες κι ανεμώνες.

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου,
που τη σπάραξαν άγρια οι στείροι πόνοι,
ολόδροσο, ουρανόσταλτο βλαστάρι
θεϊκής χαράς αρχίζει να φυτρώνει

Θεϊκής χαράς! Ω Σταυρωμένη Ελπίδα!
καθώς σε βλέπω αναστημένη πάλι,
αθάνατη, απροσμάχητη, μεγάλη,

κάμε το θαύμα που ποτέ δεν είδα!
ό,τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου,
παρακαλώ Σε, ανάστησέ το εντός μου!
(Γ. Βερίτης)
Εύχομαι πρώτα απ' όλα να αναστήσουμε τα παροπλισμένα όνειρα και τις χαμένες δυνάμεις που κρύβουμε μέσα μας.
Πατριάρχης Φώτιος

2 comments:

akamas said...

Τις ευχές μου Παναγιώτατε

ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ said...

Akamas,
αντεύχομαι κάθε βιβλίο να είναι μια όσαη απόλαυσης, αλλά και κάθε ώρα μακριά από τις τυπωμένες σελίδες μια σπουδή στον εαυτό μας.
Πατριάρχης Φώτιος